من علم معلمی ندارم.....
دیروز یعنی شنبه مراسم بزرگ داشت مقام معلم با حضور حجت الاسلام
والمسلمین آشتیانی نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی و دانشجویان مراکزتربیت معلم قم در سالن ورزشی نشاط مرکز تربیت معلم آیت الله طالقانی بر گزار شد . به همین مناسبت و همینطور روز معلم یک شعر ازدوست خوبم محمدرضا کاوسی که در این مراسم خونده شد که در وصف حال و هوای دوران تربیت معلم بود خیلی جالب بود و مورد توجه میهمانان قرار گرفت البته قسمت آخر این شعر که مربوط به گویش های محلی بود دوستان خودشون زحمت کشیده بودند گفته بودند سه بیت آخر هم به گویش بیرجند ی ثمره ی کوشش ! منه امیدوارم خوشتون بیاد!
با نام خدای مهربانم رقصان شده در زبان دهانم
یک نامه ی سرگشاده دارم از محضرتان اجازه دارم؟
من نوبچه ای به راه تعلیم گویم سخنی ز درس تحریم
دردی که برایمان خریدند از شاخه ی یک خرافه چیدند
شیرینی زهر گولمان زد خاموشی بحر گولمان زد
از حسرت گندم طلایی آمد سرمان چه خوش بلایی
آن نو بچگان راه دیروز ناخورده کلام آه پی سوز
تبلیغ چه گندمی نمودند عقل از سرمان چه سان ربودند
کفتند به راه سخت تعلیم درسی است سه واحدی چو تحریم
باید که به خواب غوطه ور بود باید ز زمانه بی خبر بود
اینجا همه درسها سراب است تایید قبولی ات به خواب است
خوش باش دمی که وقت بازی ست استاد چو خوابی از تو راضی ست
چون ترم چهارم آمد از راه بر سر بزدیم گاه و بی گاه
فرصت چو نسیم رفت از دست ماندیم به جهل دست بر دست
تحریم شد این دو سال تحصیل بر من ندهید جام تقدیر
از سوز دل این سخن بر آرم من علم معلمی ندارم!!
از زیر تنی هزار تقصیر از سوز دلم تو پند برگیر
هر چند که راه پر ز سنگ است گر خسته شوی عزیز ننگ است
گویند مرا دلیر مردان !!! خاموش شو ار نه افتی از نان
خاموش شو ای چغوک بدنام! بر وجهه خود مگیردشنام!
چون آینه بهرت ایستادم ای ترم یکی مبر ز یادم!
این بزم برای من بزرگ است شهنامه ی میزبان سترگ است
افسوس که رستمی ندارد شمشیر مجسمی ندارد
رزم است ولی دلیر مردان گشتند به خواب ناز زندان
گفتم برتان ز ناله هایم اینجا همه جمع و من جدایم
امید که چون منی نباشید آب از بر هاونی نباشید
---
چون کرته اره تی دوسالا چه منته پته جز آه و نالا
تو عمر تو یک جوونی ایه ورخی به خدا نگو نمایه
اشتو نکنی برفته امسال ودی نمشو جایه به ای حال
یه چیزه بگم نکرده ای پاس ای درس سه واحدی احساس
